googlec1927005cc1d5a1e.html

Το πρόγραμμα άνοιξαν -στην ώρα τους χωρίς καμία καθυστέρηση- οι Jade Vine, μία μπάντα που έδωσε άλλη έννοια στον όρο support. Με μία πολύ απλή πρόταση : ήταν το πιο ταιριαστό πρελούδιο για τους Anathema (φυσικά και ήταν εφόσον οι ίδιοι οι Anathema τους επέλεξαν). Πόσο τυχαίος να’σαι υπό αυτές τις προϋποθέσεις;Καθόλου,θα απαντούσα εγώ, εφόσον έχεις πλαισίωσει ένα συγκρότημα με άρτιους και ταλαντούχους μουσικούς που σε προϊδεάζουν για το τι σημαίνει ατμοσφαιρικό ροκ.Τραγούδια όπως το ‘Take me Under‘, ‘One Last Time‘ και ‘Nothing I Can Do‘ είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα της εξαιρετικής δουλειάς τους. Γεγονός που με σόκαρε σχεδόν, ήταν το βάθος και γενικά όλα τα μήκη και πλάτη φωνής των αδερφών Κωνσταντίνος και Μάριος Μαγδαληνός, ενώ αν δεν απατώμαι,για κάποιο λόγο νομίζω ότι κάπου εκεί στα δεύτερα φωνητικά, άκουσα λίγο από Hansi Kürsch των Blind Guardian.Πείτε με τρελή αλλά οι ψιλές που άκουσα έριξαν το σαγόνι μου στο κάγκελο…το οποίο σαγόνι δεν πρόλαβα να μαζέψω μέχρι το τέλος αυτής της βραδιάς.